Buxus bemesten

Buxus - ziekten en plagen

Een verzwakt gewas is kwetsbaar. Als de voedingstoestand van de bodem uit evenwicht is of de pH is niet in orde, kan de buxus, maar ook iedere andere plant, verzwakken. Ziekten en/of plagen kunnen dan gemakkelijker toeslaan. Zwakke planten zijn altijd kwetsbaar, er is een stress toestand.

Buxustopmijt (Phytoptus canestrinii)

De buxustopmijt is een kleine witte mijt van ongeveer en niet met het blote oog waarneembaar. De buxustopmijt houdt zich schuil achter schutbladeren van de knop. De buxustopmijt leeft het gehele jaar in kleine kolonies (ei, larve, en volwassen mijt). De mijten tasten de groeipunt van de knop niet aan, zodat de knop in het voorjaar normaal uitloopt. De mijtenkolonie blijft achter de steel van misvormde schutblad. In mei-juni gaat de volwassen mijt naar de eindknop zonder zuigschade te veroorzaken. Bij hergroei in augustus verplaatsen de mijtenkolonies zich naar de groei- en zijscheuten en veroorzaken daar schade. De mijten kolonie bevindt zich steeds in de groeipunt van de tak of in de zijknoppen. In de knoppen vindt de topmijt bescherming tegen natuurlijke vijanden en ongunstige weersomstandigheden. De buxustopmijt komt alleen voor op buxus. Sommige cultivars (o.a. buxus microphylla 'Faulkner') zijn minder gevoelig dan andere (o.a. buxus sempervirens 'Hollandia'). De schade die ontstaat door de buxustopmijt zijn misvormde knoppen. Aangetaste scheutjes zijn kroezig en gelig, ze sterven later af.

Chemische bestrijding van de buxustopmijt is moeilijk, omdat de buxustopmijt achter een schutblad zit. Bij de ontwikkeling van het nieuwe schot kan worden gespoten met amitraz (Mitac) met uitvloeier of met tebufenpyrad (Masaï) met uitvloeier.

Spontaan voorkomende natuurlijke vijanden

De eitjes van de buxustopmijt wordt onder andere gegeten door een tarsenomide-mijt. Deze roofmijt is iets langer dan de topmijt, ongeveer 0,2 mm. De kleur is lichtbruin, met op de achterzijde van het lichaam een witte vlek. Deze roofmijt bevindt zich achter de misvormde schutbladeren vanaf half mei. Een verhouding van één Tarsenomide mijt op 100 buxustopmijten is voldoende voor een natuurlijk evenwicht.

Buxusbladvlo (Psylla buxi)

De buxusbladvlo zit op het jonge blad. Als de buxus plant wordt gesnoeid, wordt wordt het jonge blad weggehaald. Dus ook de buxusbladvlo.

De buxusbladvlo is een insect van dat 3 tot 4 mm lang. De volwassen bladvlo maakt een zeer actieve indruk, omdat deze insecten zich vliegend en springend voortbewegen en ze komen voor vanaf eind april, maar in zachte winters kunnen ze ook gedurende de winterperiode wel worden waargenomen.

De larve van de buxusbladvlo is glimmend bleek-groen tot geelgroen met bruingele aderen. Ze scheiden ter bescherming witte wasachtige draadjes af. De larven zuigen aan de nieuwe knoppen en jonge bladeren. Hierdoor krullen de jonge bladeren om en de bladeren gaan bol staan (lepelvormig).

De volwassen paren en leggen hun eieren in de late zomer. De eieren zijn oranje van kleur en worden onder de knopschubben van de buxus gelegd. De buxusbladvlo overwintert in het eerste larvenstadium, maar zit dan nog steeds in het ei. De larven komen uit het ei zodra de knoppen in het voorjaar beginnen te schuiven. Ze beginnen meteen aan de bladeren te zuigen en de bladeren krullen dan om de larven heen en er ontstaat een gal van ongeveer 10 tot 20 mm. De larven zitten meteen beschermd in de gal. Er zitten vaak meerdere buxusbladvlooien in een gal.

Het beste tijdstip om de buxusbladvlo te bestrijden is wanneer de eerste larven verschijnen. Meestal is dit in april/ mei. Bestrijding is mogelijk met imidacloprid (Admire). Omdat de insecten zo verscholen leven, is het belangrijk om veel water te gebruiken en een uitvloeier toe te voegen om een goede doordringing in het gewas te verkrijgen.

In de wintermaanden als het gewas in rust is, kan ook gebruik worden gemaakt van teerzuren en mineralen oliën. Deze moeten krachtig en overvloedig op de plant worden gespoten. Het mag niet vriezen als deze middelen worden toegepast. Teerzuren en mineralen oliën bestrijden de larven in de eieren.

Buxusspint

Spintmijten danken hun naam aan het feit dat veel soorten bij het aantasten van de plant een spinsel maken van fijne draden. Volwassen mijten zijn zeer klein 0,1 tot 0,5 millimeter en met het blote oog nog nèt waar te nemen.

Ze hebben een ovale vorm en de wijfjes zijn iets groter dan de mannetjes, over het algemeen zijn jonge spintmijten lichter van kleur dan volwassen spintmijten, die een rood / roze kleur hebben.

De mijten zitten meestal aan de onderkant van het blad en ze prikken door de bladhuid heen en zuigen zo het sap uit de bladeren. Die laten op die plaatsen een gelig blanke kleur zien. Doordat de mijten erg klein zijn lijken het net gele stipjes.

De eieren zijn klein, blank en rond en worden verspreid over het blad gelegd. De larven ontwikkelen zich in korte tijd tot uitgegroeide mijten. Meestal duurt een generatie ongeveer 3 tot 4 weken. Alleen als het droog en warm weer is kan die periode korter zijn, minder dan 2 weken. Soms blijven volwassen mijten 's winters leven, maar over het algemeen overwinteren ze doormiddel van wintereieren.

U moet een spintaantasting op tijd bestrijden en in ieder geval trachten te voorkomen dat ze eind september hun wintereireren afzetten.

Volutella

Voorkom verbranding door bemesting en vorstschade. Zorg voor een goede bodemstructuur en ontwatering.

De schimmel Volutella veroorzaakt bladvlekken en afsterving van topscheuten. Op de stengel en de bladeren zijn eerst witte, later roze tot oranje gekleurde sporenhoopjes aanwezig. Soms kunnen ook donkerbruine tot zwarte kankers ontstaan op de stengel.

Cylindrocladium

Ook Cylindrocladium komt voor in buxus. Deze aantasting is het herkennen aan zwarte streepjes op de stengels, donkere, zwartbruine vlekjes die zich ontwikkelen tot grotere necrotische vlekken en complete bladval. De schimmelsporen worden verspreid door de wind en door regendruppels en overleeft in afgevallen blad. Gezien het feit dat deze schimmel dieper in de plant zit, is het geen eenvoudige zaak om de schimmel te raken.

Chalara elegans - voetrot

Buxus met sterk verkleurende en afstervende takken en slechte wortels. Dit verschijnsel wordt voetrot genoemd en wordt veroorzaakt door de schimmel Chalara elegans (=Thielaviopsis basicola). Deze schimmel tast planten aan die verzwakt zijn door bijvoorbeeld een te natte grond, te hoog zoutgehalte of een verkeerde pH. De schimmel kan wel 3 jaar lang in de grond overleven, goede bedrijfshygiëne is daarom van groot belang.

De ziekte is te herkennen aan de donkere, verrotte plekjes op de wortels.

Home
Vorige pagina
Naar keuze menu's
Jac. H. van de Pol - NL
Gsm: +31 (0) 653 445 634
Fax:.. +31 (0) 342 470 655
E-mail: jhvdpol@solcon.nl
Buxus snoeien
Buxus planten
Buxus kuipplant
Buxus soorten
Buxustopmijt

Foto boven buxustopmijt

Foto onder schadebeeld buxustopmijt

Buxustopmijt schadebeeld
Buxusbladvlo
Buxus ziekten & plagen
Volwassen buxusspintmijt
Jonge buxusspintmijt
Buxusvoetrot schadebeeld plant
Buxusvoetrot schadebeeld wortel
Schadebeeld voetrot groene delen en wortel